مناجاة الذاکرین
1
مناجات خمس عشر از امام سجاد ع روایت شده است:
2
المناجاة الثالثة عشرة: مناجاة الذاكرين
مناجات سیزدهم: رازونیاز ذاکران
3
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است
4
اِلهى لَوْ لاَ الْواجِبُ مِنْ قَبُولِ اَمْرِكَ، لَنَزَّهْتُكَ مِنْ ذِكْرى اِيَّاكَ،
خدايا! اگر پذيرفتن فرمانت واجب نبود تو را پاكتر از آن مى دانستم كه من نام تو را به زبان آرم،
5
عَلى اَنَّ ذِكْرى لَكَ بِقَدْرى لا بِقَدْرِكَ،
گذشته از اينكه ذكرى كه من از تو كنم به اندازه فهم من است نه به مقدار مقام تو
6
وَ ما عَسى اَنْ يَبْلُغَ مِقْدارى حَتّى اُجْعَلَ مَحَلّاً لِتَقْديسِكَ،
و تازه مگر چه اندازه اميد است قدرم بالا رود كه محل تقديس (و به پاكى ستودن) تو قرار گيرم
7
وَ مِنْ اَعْظَمِ النِّعَمِ عَلَيْنا جَرَيانُ ذِكْرِكَ عَلى اَ لْسِنَتِنا،
و از بزرگترين نعمت هاى تو بر ما همان جريان داشتن ذكر تو بر زبان ما است
8
وَ اِذْنُكَ لَنا بِدُعآئِكَ وَ تَنْزيهِكَ وَ تَسْبيحِكَ
و همان اجازه اى است كه براى دعا كردن و به پاكى ستودنت به ما دادى.
9
اِلهى فَاَلْهِمْنا ذِكْرَكَ فِى الْخَلاءِ وَ الْمَلاءِ، وَ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ،
خدايا! پس ذكر خويش را به ما الهام كن در خلوت و جلوت و شب و روز
10
وَ الْإِعْلانِ وَ الْإِسْرارِ، وَ فِى السَّرَّآءِ وَ الضَّرَّآءِ،
و آشكار و نهان و در خوشى و ناخوشى
11
وَ آنِسْنا بِالذِّكْرِ الْخَفِىِّ وَ اسْتَعْمِلْنا بِالْعَمَلِ الزَّكِىِّ،
و ما را به ذكر خفى و پنهانت مأنوس كن و به كار پاكيزه
12
وَ السَّعْىِ الْمَرْضِىِّ، وَ جازِنا بِالْميزانِ الْوَفِىِّ
و كوشش خداپسند وادار و پاداش ما را به سنگ تمام بده!
13
اِلهى بِكَ هامَتِ الْقُلُوبُ الْوالِهَةُ،
خدايا! دلهاى شيدا همه سرگشته و تشنه توأند
14
وَ عَلى مَعْرِفَتِكَ جُمِعَتِ الْعُقُولُ الْمُتَبايِنَةُ،
و خِرَدهاى متفرق و جدا همه در مورد شناسايى و معرفت تو متفق گشته اند
15
فَلا تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ اِلاَّ بِذِكْركَ،
و از اينرو دلها جز به ياد تو آرام نگيرند
16
وَ لا تَسْكُنُ النُّفُوسُ اِلاَّ عِنْدَ رُؤْياكَ،
و جانها جز به مشاهده جمالت تسكين نيابند.
17
اَنْتَ الْمُسَبَّحُ فى كُلِّ مَكانٍ وَ الْمَعْبُودُ فى كُلِّ زَمانٍ،
تويى كه در هر جا تسبيحت گويند و در هر زمانى پرستش كنند
18
وَ الْمَوْجُودُ فى كُلِ اَوانٍ، وَ الْمَدْعُوُّ بِكُلِّ لِسانٍ،
و در هر آن موجود بوده اى و به هر زبان تو را خوانند
19
وَ الْمُعَظَّمُ فى كُلِّ جَنانٍ،
و در هر دلى تو را به بزرگى ياد كنند
20
وَ اَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِ لَذَّةٍ بِغَيْرِ ذِكْرِكَ،
و از تو آمرزش خواهم از هر لذتى جز لذت تو
21
وَ مِنْ كُلِّ راحَةٍ بِغَيْرِ اُنْسِكَ،
و از هر آسايشى جز انس با تو
22
وَ مِنْ كُلِّ سُرُورٍ بِغَيْرِ قُرْبِكَ،
و از هر شادمانى بجز قرب تو
23
وَ مِنْ كُلِّ شُغْلٍ بِغَيْرِ طاعَتِكَ،
و از هر سرگرمى به جز فرمانبرداريت
24
اِلهى اَنْتَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ:
خدايا تو فرمودى و گفته ات حق است:
25
يا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً،
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! خدا را ياد كنيد ياد كردن بسيار
26
وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ اَصيلاً،
و تسبيح او گوئيد در بامداد و پسين.»
27
وَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ: فَاذْكُرُونى اَذْكُرْكُمْ،
و نيز فرمودى و گفته ات حق است: «مرا ياد كنيد تا من هم شما را ياد كنم.»
28
فَاَمَرْتَنا بِذِكْرِكَ، وَ وَعَدْتَنا عَلَيْهِ اَنْ تَذْكُرَنا
پس تو ما را به ياد كردنت دستور فرمودى و به ما وعده دادى
29
تَشْريفاً لَنا وَ تَفْخيماً وَ اِعْظاماً،
كه براى شرافت و عزت و عظمت بخشى به ما تو هم ما را ياد كنى
30
وَ ها نَحْنُ ذاكِرُوكَ كَما اَمَرْتَنا،
و ما هم اكنون مطابق فرمانت تو را ياد كنيم
31
فَاَنْجِزْ لَنا ما وَعَدْتَنا،
پس تو هم به وعده خويش وفا كن
32
يا ذاكِرَ الذَّاكِرينَ، وَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ .
اى كه از يادكنندگانت ياد كنى و اى مهربانترين مهربانان .