مناجاة الراغبین
1
مناجات خمس عشر از امام سجاد ع روایت شده است:
2
المناجات الخامسة: مناجاة الرّاغبين
مناجات پنجم: رازونیاز دلدادگان
3
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است
4
اِلهى اِنْ كانَ قَلَّ زادى فِى الْمَسيرِ اِلَيْكَ، فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنّى بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ،
خدایا اگر توشه ام براى پیمودن راه به سوى تو اندک است ولى گمانم به توکل و اعتماد بر تو نیکوست
5
وَ اِنْ كانَ جُرْمى قَدْ اَخافَنى مِنْ عُقُوبَتِكَ، فَاِنَّ رَجآئى قَدْ اَشْعَرَنى بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِكَ،
و اگر جرم و گناهم مرا از کیفر تو ترسناک کرده ولى امیدم به من نوید ایمنى از انتقامت را مى دهد
6
وَ اِنْ كانَ ذَنْبى قَدْ عَرَضَنى لِعِقابِكَ، فَقَدْ اذَنَنى حُسْنُ ثِقَتى بِثَوابِكَ،
و اگر گناهم مرا در سر راه کیفرت قرار داده ولى اعتماد خوبى که به تو دارم مرا به پاداش نیکت آگاه کرده
7
وَ اِنْ اَنا مَتْنِى الْغَفْلَةُ عَنِ الْأِسْتِعْدادِ لِلِقآئِكَ، فَقَدْ نَبَّهَتْنِى الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ، وَ الائِكَ،
و اگر غفلت و بى خبرى مرا از آمادگى براى شرفیابى درگاهت به خواب عمیقى فرو برده ولى معرفت و آگاهى از کرم و بخشش هایت مرا بیدار کرده
8
وَ اِنْ اَوْحَشَ ما بَيْنى وَ بَيْنَكَ فَرْطُ الْعِصْيانِ وَ الطُّغْيانِ، فَقَدْ انَسَنى بُشْرَى الْغُفْرانِ وَ الرِّضْوانِ،
و اگر زیاده روى در نافرمانى و سرکشى میان من و تو را تیره ساخته ولى مژده آمرزش و خشنود شدنت مرا به همدمى و انس با تو کشانده
9
اَسْئَلُكَ بِسُبُحاتِ وَجْهِكَ، وَ بِاَنْوارِ قُدْسِكَ،
از تو خواهم به تابش هاى جمالت و به انوار ذات مقدست
10
وَ اَبْتَهِلُ اِلَيْكَ بِعَواطِفِ رَحْمَتِكَ، وَ لَطآئِفِ بِرِّكَ،
و زارى کنم به درگاهت براى جلب عواطف مِهرت و دقایق احسانت
11
اَنْ تُحَقِّقَ ظَنّى بِما اُؤَمِّلُهُ مِنْ جَزيلِ اِكْرامِكَ،
که حقیقت بخشى به گمانم در آنچه از تو آرزومندم
12
وَ جَميلِ اِنْعامِكَ فِى الْقُرْبى مِنْكَ،
از بخشش فراوان و احسان نیکو در مورد تقرب به تو
13
وَ الزُّلْفى لَدَيْكَ، وَ التَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ اِلَيْكَ،
و نزدیکى به حضرتت و بهره مند شدن از تماشاى جمالت
14
وَ ها اَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحاتِ رَوْحِكَ وَ عَطْفِكَ،
و اینک من خود را در معرض نسیم جانبخش لطف و توجهت درآورده
15
وَ مُنْتَجِعٌ غَيْثَ جُودِكَ وَ لُطْفِكَ، فآرٌّ مِنْ سَخَطِكَ اِلى رِضاكَ،
و خواهان باران جود و احسانت هستم و از خشمت به سوى خوشنودیت گریخته
16
هارِبٌ مِنْكَ اِلَيْكَ، راجٍ اَحْسَنَ ما لَدَيْكَ،
و از خودت بدرگاه خودت فرار کرده ام و امید بهترین چیزى را که نزد تو است دارم
17
مُعَوِّلٌ عَلى مَواهِبِكَ، مُفْتَقِرٌ اِلى رِعايَتِكَ،
و بر بخشش هاى تو اعتماد و توکل کرده ام و نیازمند به سرپرستى و نگهدارى توام
18
اِلهى ما بَدَاْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ،
خدایا بدانچه از فضل خود درباره من دست زدى به پایانش رسان
19
وَ ما وَهَبْتَ لى مِنْ كَرَمِكَ فَلا تَسْلُبْهُ،
و آنچه از کرمت بر من بخشیدى آن را از من مگیر
20
وَ ما سَتَرْتَهُ عَلَىَّ بِحِلْمِكَ فَلا تَهْتِكْهُ،
و آنچه را به بردبارى خویش بر من پوشانده اى آشکارش مکن
21
وَ ما عَلِمْتَهُ مِنْ قَبيحِ فِعْلى فَاغْفِرْهُ،
و کارهاى زشتى را که من انجام داده ام برایم بیامرز
22
اِلهى اِسْتَشْفَعْتُ بِكَ اِلَيْكَ، وَ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ،
خدایا خودت را به درگاهت شفیع آورم و از تو به خودت پناه برم.
23
اَتَيْتُكَ طامِعاً فى اِحْسانِكَ، راغِباً فِى امْتِنانِكَ،
به درگاهت آمده ام در حالى که آزمندم به احسانت مشتاقم
24
مُسْتَسْقِياً وابِلَ طَوْلِكَ،
به دریافت بخششت تشنه ام به باران رحمتت باران جویم،
25
مُسْتَمْطِراً غَمامَ فَضْلِكَ،
از ابر فضل و احسانت جویاى اسباب خشنودیت هستم
26
طالِباً مَرْضاتَكَ، قاصِداً جَنابَكَ،
و عازم تشرف به آستانت گشته ام
27
وارِداً شَريعَةَ رِفْدِكَ، مُلْتَمِساً سَنِىَّ الْخَيْراتِ مِنْ عِنْدِكَ،
در جویبار عطایت وارد گشته و خواهشمند بهترین نیکی هاى تو هستم.
28
وافِداً اِلى حَضْرَةِ جَمالِكَ، مُريداً وَجْهَكَ،
بار نیاز به درگاه حضرت تو فرود آورده و ذات تو را خواهانم.
29
طارِقاً بابَكَ، مُسْتَكيناً لِعَظَمَتِكَ وَ جَلالِكَ،
کوبنده ام در رحمتت را و خوارم در برابر عظمت و جلالت
30
فَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ،
پس انجام ده در باره ام آنچه را تو شایسته آنى از آمرزش و مهربانى
31
وَ لا تَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ مِنْ الْعَذابِ وَ النِّقْمَةِ،
و انجام مده درباره ام آنچه را من سزاوار آنم از عذاب و انتقام.
32
بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
به مهربانیت اى مهربان ترین مهربانان .