دعای عشرات
1
دعای عشرات از امیرالمومنین ع نقل شده و مستحب است در هر صبح و شام خوانده شود ولی افضل اوقات آن بعد از عصر جمعه است
2
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ
به نام خداى بخشنده مهربان پاک و منزه است خدا و ستایش مخصوص خداست و هیچ خدایى جز خداى یکتا نیست و خدا بزرگتر از هر چیز است
3
وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ
و قدرت و نیرویى جز از خداى – بلند مرتبه عظیم الشأن نخواهد بود
4
سُبْحَانَ اللَّهِ آنَاءَ اللَّیْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ
خدا را تسبیح مى کنم در ساعات شب و حدود روز
5
سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکَارِ
خدا را تسبیح مى کنم وقت صبح و عصر خدا را تسبیح مى کنم اول شب و اول روز
6
سُبْحَانَ اللَّهِ حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ
خدا را تسبیح مى کنم چون شام کنند و صبح کنند
7
وَ لَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِیّاً وَ حِینَ تُظْهِرُونَ
و ستایش مخصوص اوست در آسمانها و زمین و هنگام شب و چون روز به نیمه رسد
8
یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِ
آن خدایى که زنده را از مرده و مرده را از زنده بیرون مى آورد
9
وَ یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَ کَذَلِکَ تُخْرَجُونَ
و زمین را بعد از مرگ (و خزان) آن باز زنده مى گرداند و همین گونه شما هم پس از مرگ زنده مى شوید
10
سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ
منزه است پروردگارت خداى صاحب عزت از هر چه خلق توصیف او کنند
11
وَ سَلاَمٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ
و سلام بر رسولان او و ستایش مخصوص خداى عالمیان است
12
سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَ الْمَلَکُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ
پاک و منزه است خداى صاحب ملک و ملکوت منزه است خداى صاحب عزت و اقتدار
13
سُبْحَانَ ذِی الْکِبْرِیَاءِ وَ الْعَظَمَةِ الْمَلِکِ الْحَقِّ الْمُهَیْمِنِ (الْمُبِینِ) الْقُدُّوسِ
منزه است خداى صاحب بزرگى و شأن عظیم پادشاه حقیقى بلند مقام
14
سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لاَ یَمُوتُ سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ
پاک و منزه است خداى سلطان عالم که زنده ابد است که نمى میرد منزه است خداى سلطان عالم که زنده ابد است پاکیزه صفات
15
سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ
منزه است خداى پاینده ابدى منزه است خداى زنده پاینده
16
سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى
منزه است خداى عظیم الشأن من منزه است خداى بلند مرتبه من
17
سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الْأَعْلَى
منزه است خداى زنده پاینده منزه است خداى بلند مرتبه ترین موجود
18
سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنَا وَ رَبُّ الْمَلاَئِکَهِ وَ الرُّوحِ
منزه است و متعالى و بسیار منزه است و پاکیزه صفات پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح
19
سُبْحَانَ الدَّائِمِ غَیْرِ الْغَافِلِ سُبْحَانَ الْعَالِمِ بِغَیْرِ تَعْلِیمٍ
منزه است خدا که وجودش دائم و ابدى است و یک لحظه از خلق غافل نیست منزه است خدا که ناآموخته عالم است
20
سُبْحَانَ خَالِقِ مَا یُرَى وَ مَا لاَ یُرَى
منزه است خدا که آفریننده دیدنیها و نادیدنیها است
21
سُبْحَانَ الَّذِی یُدْرِکُ الْأَبْصَارَ وَ لاَ تُدْرِکُهُ الْأَبْصَارُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ
منزه است خدا که بندگان را مى بیند و چشم خلق او را نمى بیند و هم اولطیف است و دانا
22
اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ مِنْکَ فِی نِعْمَةٍ وَ خَیْرٍ وَ بَرَکَةٍ وَ عَافِیَةٍ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
خدایا من شب را از لطف تو صبح گردانیدم در حال نعمت و خیر و برکت و عافیت پس درود بر محمد (ص) و آل او فرست
23
وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَ خَیْرَکَ وَ بَرَکَاتِکَ وَ عَافِیَتَکَ بِنَجَاةٍ مِنَ النَّارِ
و این نعمت و خیر و برکت و عافیتت را بر من کامل گردان به اینکه از آتش دوزخ هم نجاتم دهى
24
وَ ارْزُقْنِی شُکْرَکَ وَ عَافِیَتَکَ وَ فَضْلَکَ وَ کَرَامَتَکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی
و مرا شکر خود و عافیت و فضل و کرمت مادامى که هستم روزى گردانى
25
اللَّهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ وَ بِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْتُ وَ بِنِعْمَتِکَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَیْتُ
خدایا من به نور تو هدایت یافتم و به فضل تو بى نیاز شدم و به نعمتت صبح و شام کردم
26
اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَ کَفَى بِکَ شَهِیداً وَ أُشْهِدُ مَلاَئِکَتَکَ
خدایا تو را گواه مى گیرم و گواهى تو کافى است و باز گواه مى گیرم فرشتگان
27
وَ أَنْبِیَاءَکَ وَ رُسُلَکَ وَ حَمَلَهَ عَرْشِکَ وَ سُکَّانَ سَمَاوَاتِکَ وَ أَرْضِکَ (أَرَضِیکَ) وَ جَمِیعَ خَلْقِکَ
و پیغمبران و رسولان و حاملان عرش و ساکنان زمین و آسمانها و همه خلق تو را
28
بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَکَ لاَ شَرِیکَ لَکَ
که معتقدم به اینکه تو خداى یکتایى و هیچ خدایى جز تو نیست و احدى شریک تو نخواهد بود
29
وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ
و اینکه حضرت محمد صلى الله علیه و آله بنده خاص و پیغمبر توست
30
وَ أَنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ تُحْیِی وَ تُمِیتُ وَ تُمِیتُ وَ تُحْیِی
و اینکه تو بر هر چیز قادرى تویى که خلق را زنده مى کنى و مى میرانى و مى میرانى و زنده مى گردانى
31
وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ وَ (أَنَّ) النُّشُورَ حَقٌ
و گواهى مى دهم که بهشت و دوزخ حق است و روز رستاخیز حق است
32
وَ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لاَ رَیْبَ فِیهَا وَ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ
و ساعت قیامت خواهد آمد بدون شک و خدا هر که در قبر است بر مى انگیزد
33
وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً حَقّاً
و گواهى مى دهم که على بن ابى طالب (ع) امیر المؤمنین البته بر حق است
34
وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ الْمَهْدِیُّونَ غَیْرُ الضَّالِّینَ وَ لاَ الْمُضِلِّینَ
و یازده فرزندش همه امامان هدایت یافته و پیشوایان هدایت خلقند نه گمراه و نه گمراه کننده امتند
35
وَ أَنَّهُمْ أَوْلِیَاؤُکَ الْمُصْطَفَوْنَ وَ حِزْبُکَ الْغَالِبُونَ وَ صَفْوَتُکَ وَ خِیَرَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ
و آن امامان اولیاء تو و برگزیدگان تو و حزب غالب و فاتح تواند و خاصان و منتخبان تو از میان خلقند
36
وَ نُجَبَاؤُکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِینِکَ وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِکَ وَ اصْطَفَیْتَهُمْ عَلَى عِبَادِکَ
و خالصان (در ایمانند) که تو به خلوص آنها را براى حفظ دین خودانتخاب کردى و میان خلق اختصاص دادى و بر بندگان برگزیدى
37
وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَى الْعَالَمِینَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ وَ السَّلاَمُ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُةُ
و آنان را حجت بر اهل عالم گردانیدى درود تو و سلام و تحیت و رحمت و برکاتت بر آنان باد
38
اللَّهُمَّ اکْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَهَ عِنْدَکَ حَتَّى تُلَقِّنَنِیهَا یَوْمَ الْقِیَامَهِ
خدایا این شهادت را نزد خود در نامه عملم بنویس تا روز قیامت مرا به یاد آورى
39
وَ أَنْتَ عَنِّی رَاضٍ إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ
و تو از من خوشنود باشى که تو بر خیرخواهى قادرى
40
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً یَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لاَ یَنْفَدُ آخِرُهُ
خدایا ستایشى مخصوص توست که اولش بالا رود و آخرش بى پایان باشد
41
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَکَ السَّمَاءُ کَنَفَیْهَا (کَتِفَیْهَا) وَ تُسَبِّحُ لَکَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَیْهَا
خدایا ستایشى مخصوص توست که آسمان به تواضع براى تو بال بیفکند و زمین و اهلش تو را تسبیح گوید
42
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً سَرْمَداً أَبَداً لاَ انْقِطَاعَ لَهُ وَ لاَ نَفَادَ وَ لَکَ یَنْبَغِی وَ إِلَیْکَ یَنْتَهِی
خدایا ستایشى مخصوص توست که سرمدى و ابدى و بى انتهاست و تمامى نیابد و آن ستایش لایق حضرت تو باشد و به تو منتهى گردد و آن ستایش در وجود تجلى کند
43
فِیَّ وَ عَلَیَّ وَ لَدَیَّ وَ مَعِی وَ قَبْلِی وَ بَعْدِی وَ أَمَامِی وَ فَوْقِی وَ تَحْتِی
و براى من و نزد من و با من و پیش از من و بعد از من و پیش رو و بالا و زیر
44
وَ إِذَا مِتُّ وَ بَقِیتُ فَرْداً وَحِیداً ثُمَّ فَنِیتُ
و چون بمیرم و منفرد و تنها و بى یار و یاور مانم و آنگاه که فنا شوم در همه حال آن ستایش بجا آرم
45
وَ لَکَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ یَا مَوْلاَیَ
و تو را ستایش مى کنم هنگامى که باز زنده و برانگیخته شوم اى صاحب اختیار من
46
اللَّهُمَ وَ لَکَ الْحَمْدُ وَ لَکَ الشُّکْرُ بِجَمِیعِ مَحَامِدِکَ کُلِّهَا عَلَى جَمِیعِ نَعْمَائِکَ کُلِّهَا
خدایا و تو را حمد و شکرى به تمام انواع حمد و ستایشهاى تو بر جمیع نعمتهاى بى پایان تو
47
حَتَّى یَنْتَهِیَ الْحَمْدُ إِلَى مَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى
تا آنکه حمد من اى پروردگار من پسند تو گردد و موجب خوشنودى تو شود
48
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى کُلِّ أَکْلَةٍ وَ شَرْبَةٍ وَ بَطْشَةٍ وَ قَبْضَةٍ وَ بَسْطَةٍ وَ فِی کُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ
خدایا تو را حمد مى کنم بر هر خوراک که تناول کنم و هر شربت که بنوشم و در هر زور بازو و گرفتن و رها کردن و بر هر مویى که بر اندامم هست
49
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِکَ
خدایا تو را ستایش مى کنم به حمدى که ابدى باشد به ابدیت تو
50
وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لاَ مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِکَ
و تو را حمد مى کنم به حمدى که منتهى نشود مگر به علم تو
51
وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لاَ أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیَّتِکَ
و تو را حمد مى کنم به حمدى که مدتى ندارد جز مشیت تو
52
وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لاَ أَجْرَ لِقَائِلِهِ إِلاَّ رِضَاکَ
و حمد مى کنم تو رابه حمدى که اجر قائلش جز خوشنودى تو نباشد
53
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِکَ بَعْدَ عِلْمِکَ
و تو را حمد مى کنم بر حلم تو بعد از علم تو
54
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى عَفْوِکَ بَعْدَ قُدْرَتِکَ
و بر عفو تو پس از قدرتت
55
وَ لَکَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ وَارِثَ الْحَمْدِ
و حمد تو را سزاست که حمد را تو برانگیخته و باز به تو باز مى گردد
56
وَ لَکَ الْحَمْدُ بَدِیعَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ
و حمد تو را سزاست از اول پیدایش حمد و انتهاى آن
57
وَ لَکَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ مُشْتَرِیَ الْحَمْدِ
و حمد سزاوار توست که حمد را تو در بنده ایجاد کنى و حمد تو را سزاست که مشترى حمدى
58
وَ لَکَ الْحَمْدُ وَلِیَّ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ قَدِیمَ الْحَمْدِ
و صاحب حمد و حمد تو را سزاست که قدیم الذاتى
59
وَ لَکَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ وَفِیَّ الْعَهْدِ عَزِیزَ الْجُنْدِ قَائِمَ الْمَجْدِ
و حمد تو را سزاست که وعده ات صدق و عهدت پایدار و سپاهت مقتدر و غالب است و بزرگواریت ثابت
60
وَ لَکَ الْحَمْدُ رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ مُنْزِلَ (مُنَزِّلَ) الْآیَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ
و حمد تو را سزاست که درجاتت بلند است و دعاى خلق را تو مستجاب مى کنى و آیات با عظمت و برکت را از بالاى هفت آسمان تو نازل مى گردانى
61
عَظِیمَ الْبَرَکَاتِ مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ
و روشنى را از تاریکى تو بیرون مى آورى
62
وَ مُخْرِجَ مَنْ فِی الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ حَسَنَاتٍ وَ جَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ
و هر کس در تاریکى است تو به عالم نور مى آورى و تویى که بدیها را به خوبیها مبدل کرده مطابق خوبیها درجه و مقام مى دهى
63
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ وَ قَابِلَ التَّوْبِ شَدِیدَ الْعِقَابِ ذَا الطَّوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ
خدایا حمد سزاوار توست که بخشنده گناه و پذیرنده توبه بندگانى و بسیار سخت عقاب و صاحب لطف و احسانى خدایا غیر تو نیست و بازگشت همه بسوى توست
64
اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِی اللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى
خدایا تو را حمد مى کنم در شب چون جهان را تاریک کند و تو را حمد مى کنم در روز چون جهان را روشن سازد
65
وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى
و تو را حمد مى کنم در آخر و در اول
66
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَکٍ فِی السَّمَاءِ
و تو را حمد مى کنم به عدد ستارگان و عدد ملائکه آسمان
67
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَى وَ الْحَصَى وَ النَّوَى
و تو را حمد مى کنم به عدد خاک و ریگ و هسته هاى عالم
68
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوِّ السَّمَاءِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوْفِ الْأَرْضِ
و تو را حمد مى کنم به عدد هر چه در میان آسمان و تو را حمد مى کنم به عدد هر چه در جوف زمین است
69
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزَانِ مِیَاةِ الْبِحَارِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْرَاقِ الْأَشْجَارِ
و تو را حمد مى کنم به عدد وزن آب دریاها و تو را حمد مى کنم به عدد برگ درختان
70
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ
و تو را حمد کنم به عدد هر چه در روى زمین است
71
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَى کِتَابُکَ
و تو را حمد مى کنم به عدد آنچه در لوح و کتاب تو بشمارش آید
72
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ
و تو را حمد مى کنم به عدد آنچه علم تو به آن احاطه دارد
73
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ وَ الْهَوَامِّ وَ الطَّیْرِ وَ الْبَهَائِمِ وَ السِّبَاعِ
و تو را حمد مى کنم به عدد جن و انس و خزندگان و مرغان هوا و چرندگان و درندگان
74
حَمْداً کَثِیراً طَیِّباً مُبَارَکاً فِیهِ کَمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى وَ کَمَا یَنْبَغِی لِکَرَمِ وَجْهِکَ وَ عِزِّ جَلاَلِکَ
به حمدى بسیار نیکو و با برکت در آن حمد آن گونه که تو اى خداى من دوست دارى و موجب خوشنودى تو و لایق مقام ذات بزرگوار و عز و جلال توست
75
پس مى گویى ده مرتبه
76
لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ
هیچ خدایى بجز خدا نیست او یکتا و بى شریک است ملک وجود همه از اوست و ستایش مخصوص او و او لطیف است و دانا
77
و ده مرتبه
78
لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی
هیچ خدایى بجز خداى یکتا نیست او یگانه و بى شریک است و ملک وجود از او و ستایش خاص اوست که خلق را زنده مى کند و مى میراند و مى میراند و باز زنده مى کند
79
وَ هُوَ حَیٌّ لاَ یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
و او خود زنده ابدى است و هر خیر و نیکى به دست اوست و او بر هر چیز تواناست
80
و ده مرتبه
81
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ
آمرزش مى طلبم از خدایى که بجز او خداى زنده ابدى نیست و بسوى او از گنه باز مى گردم
82
و ده مرتبه
83
یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ
اى خدا اى خدا
84
و ده مرتبه
85
یَا رَحْمَانُ یَا رَحْمَانُ
اى بخشنده اى بخشنده
86
و ده مرتبه
87
یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ
اى مهربان اى مهربان
88
و ده مرتبه
89
یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
اى پدید آرنده آسمانها و زمین
90
و ده مرتبه
91
یَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِکْرَام
اى صاحب جلال و بزرگوارى
92
و ده مرتبه
93
یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ
اى مهربان و اى صاحب منت بر خلق
94
و ده مرتبه
95
یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ
اى زنده اى پاینده
96
و ده مرتبه
97
یَا حَیُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ
اى زنده ابدى که هیچ خدایى جز تو نیست
98
و ده مرتبه
99
یَا اللَّهُ یَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ
اى خدا اى که هیچ خدایى جز تو نیست
100
و ده مرتبه
101
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداى بخشنده مهربان
102
و ده مرتبه
103
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
بار خدایا درود فرست بر محمد (ص) و آل محمد (ع)
104
و ده مرتبه
105
اللَّهُمَّ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ
خدایا آنچه را که سزاوار توست با من بجاى آور
106
و ده مرتبه
107
آمِینَ آمِینَ
آمین آمین
108
و ده مرتبه
109
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
بگو او خدا ی یگانه است
110
پس مى گویى
111
اللَّهُمَّ اصْنَعْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لاَ تَصْنَعْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ
خدایا با من آن کن که لایق بزرگوارى توست نه آنکه سزاوار من است
112
فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ وَ الْخَطَایَا
که تو لایق آنى که از تو بترسند و از تو مغفرت و آمرزش طلبند و من اهل گناهان و خطاهاى بسیارم
113
فَارْحَمْنِی یَا مَوْلاَیَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ
پس به حالم ترحم کن اى مولاى من که تو مهربانترین مهربانان عالمى
114
و نیز ده مرتبه مى گویى
115
لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ تَوَکَّلْتُ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لاَ یَمُوتُ
هیچ قدرت و نیرویى جز از خدا نیست بر او توکل و اعتماد مى کنم بر آن خدایى که زنده ابدى است
116
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ
و حمد مخصوص خداست که فرزندى نگرفته و شریکى در ملک و سلطنت ندارد
117
وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً
و قدرتش از یارى خلق بى نیاز است و او را پیوسته به بزرگى یاد کن.