دعای روز دوشنبه

1
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانیاش همیشگى است
2
الْحَمْدُ للهِ الَّذِی لَمْ یُشْهِدْ أَحَدا حِینَ فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ
ستایش خداى را که هنگام آفرینش آسمانها و زمین احدى را گواه نساخت
3
وَ لا اتَّخَذَ مُعِینا حِینَ بَرَأَ النَّسَمَاتِ
و به‌گاه ایجاد جانداران یاورى نگرفت
4
لَمْ یُشَارَکْ فِی الْإِلَهِیَّةِ وَ لَمْ یُظَاهَرْ فِی الْوَحْدَانِیَّةِ
در پرستش انبازى ندارد، و در یکتایی‌اش پشتیبانى نخواهد
5
کَلَّتِ الْأَلْسُنُ عَنْ غَایَةِ صِفَتِهِ وَ الْعُقُولُ عَنْ کُنْهِ مَعْرِفَتِهِ
زبانها از بیان حقیقت وصفش درمانده و خردها از ژرفاى معرفتش وامانده
6
وَ تَوَاضَعَتِ الْجَبَابِرَةُ لِهَیْبَتِهِ وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْیَتِهِ وَ انْقَادَ کُلُّ عَظِیمٍ لِعَظَمَتِهِ
و گردنکشان در برابر عظمتش فروتن و چهره ها از بیم او متواضع گشته و هر بزرگى در برابر بزرگیش تسلیم گشته است
7
فَلَکَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِرا مُتَّسِقا وَ مُتَوَالِیا مُسْتَوْسِقا [مُسْتَوْثِقا]
ستایش پیاپى و پیوسته و دنباله دار و پایدار تنها توراست
8
وَ صَلَوَاتُهُ عَلَى رَسُولِهِ أَبَدا وَ سَلامُهُ دَائِما سَرْمَدا
و رحمت همیشگى و درود جاودان و بی‌پایان او بر رسولش باد
9
اللهُمَّ اجْعَلْ أَوَّلَ یَوْمِی هَذَا صَلاحا وَ أَوْسَطَهُ فَلاحا وَ آخِرَهُ نَجَاحا
بار خدایا! ابتدای امروزم را خیر و صلاح، و میانه امروز را رستگارى و پایانش را کامیابى قرار ده
10
وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ یَوْمٍ أَوَّلُهُ فَزَعٌ وَ أَوْسَطُهُ جَزَعٌ وَ آخِرُهُ وَجَعٌ
و به تو پناه می‌آورم از روزی که آغازش شیون و می‌انش بیتابى، و پایانش دردمندى است
11
اللهُمَّ إِنِّی أَسْتَغْفِرُکَ لِکُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ وَ کُلِّ وَعْدٍ وَعَدْتُهُ وَ کُلِّ عَهْدٍ عَاهَدْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَفِ بِهِ
خدایا! از تو آمرزش می‌طلبم براى هر نذرى که کردم و هر وعده اى که دادم و هر پیمانى که بستم سپس به آن وفا نکردم
12
وَ أَسْأَلُکَ فِی مَظَالِمِ عِبَادِکَ عِنْدِی
و اداى حقوق بندگانت را که بر عهده دارم از تو درخواست می‌کنم،
13
فَأَیُّمَا عَبْدٍ مِنْ عَبِیدِکَ أَوْ أَمَةٍ مِنْ إِمَائِکَ کَانَتْ لَهُ قِبَلِی مَظْلِمَةٌ ظَلَمْتُهَا إِیَّاهُ فِی نَفْسِهِ أَوْ فِی عِرْضِهِ أَوْ فِی مَالِهِ أَوْ فِی أَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ
پس هر بنده اى از بندگانت و هر کنیزى از کنیزانت که او را نزد من حقىّ پایمال شده باشد که در آن به جان یا آبرو یا مال، یا خانواده اش یا فرزندش ستم روا داشته ام
14
أَوْ غِیبَةٌ اغْتَبْتُهُ بِهَا أَوْ تَحَامُلٌ عَلَیْهِ بِمَیْلٍ أَوْ هَوًى أَوْ أَنَفَةٍ أَوْ حَمِیَّةٍ أَوْ رِیَاءٍ أَوْ عَصَبِیَّةٍ
یا غیبتى از او کرده ام یا بر اثر میل خود یا خواهش دل یا تکبّر یا غضب یا خودنمایى یا تعصّب بر او یارى نهاده ام
15
غَائِبا کَانَ أَوْ شَاهِدا وَ حَیّا کَانَ أَوْ مَیِّتا
این بنده یا کنیزت غایب باشد یا حاضر، زنده باشد یا مرده
16
فَقَصُرَتْ یَدِی وَ ضَاقَ وُسْعِی عَنْ رَدِّهَا إِلَیْهِ وَ التَّحَلُّلِ مِنْهُ،
و دستم کوتاه شده و وسعم نمی‌رسد از پرداخت آن حق یا طلب حلالیت از او
17
فَأَسْأَلُکَ یَا مَنْ یَمْلِکُ الْحَاجَاتِ وَ هِیَ مُسْتَجِیبَةٌ لِمَشِیَّتِهِ وَ مُسْرِعَةٌ إِلَى إِرَادَتِهِ
از تو می‌خواهم اى کسى که رفع نیازها در اختیار اوست، و آن حاجات در مقابل مشیّت او اجابت پذیر و به جانب اراده اش شتابانند
18
أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى
19
وَ أَنْ تُرْضِیَهُ عَنِّی بِمَا [بِمَ] شِئْتَ
و آن بنده را که بر او ستمى کردم هرگونه که خواهى از من راضى گردانى
20
وَ تَهَبَ لِی مِنْ عِنْدِکَ رَحْمَةً
و از جانب خود مرا رحمت عطا نمایى
21
إِنَّهُ لا تَنْقُصُکَ الْمَغْفِرَةُ وَ لا تَضُرُّکَ الْمَوْهِبَةُ
چه آمرزیدن از تو نکاهد و بخشیدن به تو زیان نرساند
22
یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
اى مهربان ‌ترین مهربانان خدایا!
23
اللهُمَّ أَوْلِنِی فِی کُلِّ یَوْمِ إِثْنَیْنِ نِعْمَتَیْنِ مِنْکَ ثِنْتَیْنِ سَعَادَةً فِی أَوَّلِهِ بِطَاعَتِکَ وَ نِعْمَةً فِی آخِرِهِ بِمَغْفِرَتِکَ
در هر دوشنبه از سوى خویش دو نعمت بر من عطا کن، خوشبختى بندگی ات را در آغازش، و نعمت آمرزشت را در پایانش
24
یَا مَنْ هُوَ الْإِلَهُ وَ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِوَاهُ
اى آن که تنها او شایسته پرستش است و جز او کسى گناهان را نیامرزد